Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Θεσσαλονίκη: Στο Κέντρο της Πόλης

Το πιο φρέσκο και δροσερό αεράκι της Θεσσαλονίκης φυσάει στην οδό Δημητρίου Γούναρη, στην καρδιά του ιστορικού κέντρου της συμπρωτεύουσας. Ο Βοριάς διασχίζει όλη την πόλη από τον καταγάλανο ουρανό μέχρι τη γαλαζοπράσινη θάλασσα, δίνοντας πνοή σ’ ένα ανεκτίμητο ιστορικό μονοπάτι, παγκόσμια κληρονομιά, που στο διάβα του σώζονται ζωντανές μαρτυρίες, αναλλοίωτες μνήμες από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα…. Δάσος Σέιχ Σου,  Άνω Πόλη, Βυζαντινά Τείχη, Κάστρα, Επταπύργιο, Ροτόντα / Χριστιανικός Ναός Αγ. Γεωργίου, Καμάρα / Αψίδα Γαλερίου, Ανάκτορα Γαλερίου, Πλατεία Ναυαρίνου, Λευκός Πύργος, Θερμαϊκός Κόλπος. 

Είναι μεγάλη η περηφάνια, να έχεις την τύχη να ζεις δίπλα σ’ ένα ανοιχτό μουσείο «υπόδειγμα επιστημονικής αποκατάστασης μνημείου υπό μορφή ερειπίου», το οποίο, μάλιστα, απέσπασε το 2008 τη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή διάκριση: το μετάλλιο της Πολιτιστικής Κληρονομιάς (European Union Prize for Cultural Heritage/Europa Nostra Awards). Μια βόλτα στους πεζόδρομους που αγκαλιάζουν το Ανακτορικό Συγκρότημα του Γαλερίου νωρίς το πρωί με την αυγούλα ή αργά το απόγευμα κατά τη δύση του ήλιου γεμίζει με χαρά και θαυμασμό μικρούς και μεγάλους. Η αισιόδοξη σκέψη, κεντάει το χθες με το σήμερα και οραματίζεται εκείνη την ημέρα, όπου όλη αυτή η περιοχή θα έχει ένα ποιοτικό, ομοιόμορφο πρόσωπο, συνδυάζοντας αρμονικά το παλιό με το νέο. Όλα τα γύρω μαγαζιά εκσυγχρονίζονται φιλικά προς το γύρω περιβάλλον με γνώμονα την ποιότητα και αναβαθμίζουν το πρόσωπο και τις υπηρεσίες τους. Εστιατόρια, μεζεδοπωλεία, ταβερνάκια, μπαράκια, μπουάτ, καφετέριες, φούρνοι, ζαχαροπλαστεία, μαγαζιά με  ομοιόμορφα τραπεζάκια, όλα με φροντισμένες καρέκλες, ταιριαστές τέντες, ασορτί ομπρέλες, φρέσκα λουλούδια, κεράκια, φαναράκια, καθαριότητα, νοικοκυροσύνη και ευγενική διάθεση, προσκαλούν κατοίκους, περαστικούς και επισκέπτες να αφεθούν σε ποικιλόμορφες γαστριμαργικές απολαύσεις, γεμάτες χρώματα και αρώματα. Καταστήματα κάθε λογής, βιβλιοπωλεία, τουριστικά προϊόντα, είδη λαϊκής τέχνης, γκαλερί, αντικερί, παλαιοπωλεία, χειροτεχνίες, ντελικατέσεν, παντοπωλεία, ανθοπωλεία, μπουτίκ και τόσα άλλα, διαδέχονται με χάρη το ένα το άλλο.  Θαυμάσια! Τι άλλο να ζητήσει κανείς από την πόλη του;

Πέρα από την ανωτέρω περιοχή, που θέλει ακόμα πολλή δουλειά για να προβάλει το μοναδικά υπέροχο πρόσωπό της και να ξεκολλήσει τη ρετσινιά του παρελθόντος, είναι πολλές οι περιοχές στο κέντρο της Θεσσαλονίκης που πρόσφατα έχουν εκσυγχρονιστεί, αναβαθμιστεί διεξοδικά και έχουν μετατραπεί σε γειτονιές κόσμημα, με ιδιαίτερους πεζόδρομους και ξεχωριστές ομορφιές. Τα σημεία αυτά μαρτυρούν την άψογη συνεργασία των δημοτικών αρχών, των κατοίκων και των εμπόρων – επιχειρηματιών. Διότι καλό είναι να ζητούμε τα νόμιμα και τα δίκαια από τις αρχές του τόπου, αλλά πρέπει κι εμείς να βλέπουμε τι κάνουμε για την πόλη μας και πόσο απλόχερα της το προσφέρουμε. Ας μην ξεχνάμε ότι η κοινωνία δεν μας χρωστάει τίποτα, εμείς της χρωστάμε τα πάντα γι’ αυτό και δεν εφησυχάζουμε, αλλά καθημερινά συμβάλουμε για ότι καλύτερο. 

Συν τοις άλλοις, θα ομολογήσει κανείς ότι σαφώς, τα τελευταία χρόνια, έχει αυξηθεί η τουριστική κίνηση στην πόλη μας. Στη συγκεκριμένη περιοχή, δηλαδή την ευρύτερη Πλατεία Ναυαρίνου, παρατηρεί κανείς σε καθημερινή βάση τα γκρουπ των τουριστών με τα χαρακτηριστικά καπελάκια να πηγαινοέρχονται διψώντας για ιστορική γνώση, αποτύπωση αναμνηστικών φωτογραφιών – ντοκουμέντων και ανάπαυλα σε προσεγμένα στέκια. Πολλοί από αυτούς, έρχονται από το Ισραήλ για να τιμήσουν μια από τις πόλεις του Κόσμου, όπου πρόγονοί τους διέπρεψαν οικονομικά αλλά και αγάπησαν, καθώς η Θεσσαλονίκη ήταν ένα μεγάλο Εβραϊκό κέντρο πριν από την Γερμανική Κατοχή, για αυτό το λόγο άλλωστε και πλήρωσε τον ακριβότερο φόρο από την εξόντωση του μεγαλύτερου κομματιού του Εβραϊκού της Πληθυσμού. Μαζί με αυτούς θα παρατηρήσει κανείς και άλλους τουρίστες από την γειτονική μας εξ ανατολών Χώρα, όπου έρχονται για να δουν το μέρος που γεννήθηκε ο ιδρυτής της Νέας Τουρκίας, αλλά και για να ανακαλύψουν με τα ίδια τους τα μάτια πως οι δυο λαοί μας έζησαν (όχι αρμονικά βέβαια τον περισσότερο καιρό) μαζί και συνεργάστηκαν εμπορικά, πολιτισμικά και ο ένας πολιτισμός, ας μου επιτραπεί ο όρος για τους Οθωμανούς, έμπλεξε με τον άλλο (μουσική, αρχιτεκτονική). Φυσικά, υπάρχουν και οι άλλοι τουρίστες, ίσως λίγο πιο επιδειξίες από τους προηγούμενους (αυτοί από το Βορρά μας), αλλά τους το συγχωρούμε διότι ξοδεύουν όντως πολλά στην αγορά μας και έτσι έχουμε πολλαπλό όφελος… 

Διαβάζοντας τα λόγια μου θα νομίσει κανείς ότι μένουμε στην πιο τέλεια πόλη του Κόσμου. Ναι θα μπορούσε να είναι έτσι. Μα είναι όλα τέλεια; Φυσικά και δυστυχώς όχι. Θα μου πείτε πρέπει πάλι να γκρινιάξουμε; Ναι γιατί όχι; Αυτό άλλωστε δεν μας κάνει και καλύτερους; Αυτό δεν ωθεί, προκαλεί, αναγκάζει αν θέλετε και τις Αρχές του Τόπου μας, τη Πόλης μας να κάνει κινήσεις; Εντάξει θα παραδεχτούμε ότι έγιναν πολλά τα τελευταία χρόνια από τους Δημάρχους, αλλά έχουν να γίνουν ακόμα αρκετά.

Το θέμα της Ασφάλειας πρέπει να είναι ψηλά στην ατζέντα τους, διότι έτσι θα διαφυλάξουν και την απρόσκοπτη άφιξη τουριστών. Ας μην ξεχνάμε ότι στην περιοχή Ναυαρίνου έχουν γίνει πολλά με το να καθαρίσει η περιοχή από τους τοξικομανείς και την παραβατικότητα που αυτοί προκαλούν, αλλά δεν έχουμε τελειώσει οριστικά με αυτό το πρόβλημα. Ο Δήμος σε συνεργασία με την Αστυνομία (στην Αθήνα έχει υπογράψει συνεργασία ο Δήμαρχος με το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης) πρέπει να βάλει ένα τέλος στο αίσθημα ανασφάλειας που δημιουργείται σε όλους μας όταν περνάμε από εκεί ακόμα και μέρα μεσημέρι. Όλοι είναι γνωστοί όλων. Δεν θέλει και πολλά. Επίσης, φωτισμός και στο πιο μικρό σοκάκι. Για την ασφάλειά μας. Τη δική μας, των παιδιών μας, των Τουριστών, όλων μας.

Το θέμα της καθαριότητας, εκτός από θέμα Παιδείας, είναι και θέμα των Αρχών. Κάδοι παντού, κάδοι μεγάλοι για να μην ξεχειλίζουν. Κι εσείς φίλοι μου που έχετε αγαπημένα κατοικίδια, ας μην ξεχνάτε να έχετε μαζί σας στις βόλτες το απαραίτητο σακουλάκι… ξέρετε εσείς! Επίσης, πιο συχνές, μόνιμες παρεμβάσεις από την αρμόδια Αντιδημαρχία για φυτά, δέντρα, κήπους, πάρκα και ανάπλαση, εξωραϊσμός των συνοικιών ώστε κάθε γειτονιά, ιδιαίτερα όσες έχουν μια ιστορική σημασία, να γίνεται μια φιλόξενη, ξεχωριστή γωνιά, αναβαθμίζοντας την ποιότητα ζωής των κατοίκων της. Άλλωστε ο Δήμος μας διαθέτει φυτώριο, έχει τεχνογνωσία, γεγονός που φαίνεται και από τους όμορφους κήπους της ΧΑΝΘ και τη Νέα Παραλία, αλλά το κυριότερο, τα φυτά είναι ανάσα ζωής για όλους τους κατοίκους του κέντρου.

Για το θέμα του τριπλού παρκαρίσματος στην Τσιμισκή και στους άλλους δρόμους του Κέντρου, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να μιλήσω. Εκεί και αν είναι θέμα Παιδείας. Αλλά και λίγο καταστολή και καμία κλήση δεν βλάπτει…

Αλλά φτάνει με την γκρίνια.

Ας χαρούμε τα δροσερά, ακόμα απογεύματα στην όμορφη και προικισμένη πόλη μας με την ένδοξη ιστορία και τους ανεκτίμητους ανά του αιώνες θησαυρούς, που είναι τόσο τυχερή που έχει την απεραντοσύνη της θάλασσας και μια θαυμάσια, ολοκαίνουρια παραλία. Μια πόλη ντελικάτη, ζωντανή που φλερτάρει μαζί σου ζωηρά σε καθημερινή βάση και σε κρατά σε εγρήγορση τα κάθε λογής χρώματα κι αρώματα της. Μια πόλη να την πιεις στο ποτήρι και δροσερά να ξεδιψάσεις! Εμπρός λοιπόν να απολαύσουμε υπέροχες βόλτες με τα πόδια ή το ποδήλατο, με την οικογένεια, τους φίλους, ή ακόμα, γιατί όχι; Και μόνοι μας!

Καλό Καλοκαίρι!

Σίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά MA, BA
HMKTG DMCULCOM CONS - WRIT 

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "CHANGE" τεύχος Ιουλίου 2014.

Σάββατο, 2 Αυγούστου 2014

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΝΕΟΛΑΙΑΣ 2014 - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Στις 19 Νοεμβρίου 2011, η Μπράγκα της Πορτογαλίας, ως επερχόμενη τότε Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα  Νεολαίας για το 2012, φιλοξένησε τη συνεδρίαση του Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Νεολαίας. Εκεί, μετά από έναν δύσκολο ανταγωνισμό μεταξύ τριών πόλεων, του Ιβάνοβο της Ρωσίας και του δικού μας Ηρακλείου Κρήτης, η Θεσσαλονίκη ανακηρύχθηκε νικήτρια για να φιλοξενήσει ως Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας για το 2014, νέους από όλη την Ευρώπη, όπως γίνεται κάθε χρόνο εδώ και μία εξαετία.

Ο τίτλος της Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Νεολαίας δίνεται από το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Νεολαίας (European Youth Forum). Πρόκειται για ένα νέο σχετικά ευρωπαϊκό θεσμό, που ξεκίνησε το 2009 από το Ρότερνταμ της Ολλανδίας, συνεχίστηκε στο Τορίνο της Ιταλίας (2010), την Αμβέρσα του Βελγίου (2011), την Μπράγκα της Πορτογαλίας (2012), το Μάριμπορ της Σλοβενίας (2013). Η Θεσσαλονίκη είναι η πρώτη ελληνική πόλη που κερδίζει αυτόν τον τίτλο και θα το έχει για το 2014. Το 2015, το τίτλο θα φέρει η Κλουζ - Ναπόκα της Ρουμανίας.

Σε μια Χώρα όπως η Ελλάδα, μέσα στη δίνη της Ύφεσης και της Ανεργίας που μαστίζει ειδικά τους Νέους κατά 60% (!), το να φιλοξενείται στη Θεσσαλονίκη αυτός ο πολύ φιλόδοξος θεσμός, είναι πραγματικά κάτι το ελπιδοφόρο.

Όπως διαβάζουμε από την ιστοσελίδα του Δήμου Θεσσαλονίκης: «Σύμφωνα με την κριτική Επιτροπή η Θεσσαλονίκη παρουσιάζεται ως μία πόλη ζωντανή, με ενεργό συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών και εξαιρετικά ισχυρή στήριξη από το τοπικό επίπεδο προς το ευρωπαϊκό. Τα μέλη της Επιτροπής επεσήμαιναν θετικά το γεγονός ότι η πρόταση της Θεσσαλονίκης επικεντρώνει το ενδιαφέρον της στη σημασία βιώσιμων σχεδίων, μέσα στις υπάρχουσες δομές, για την καθιέρωση δραστηριοτήτων που θα απευθύνονται στους νέους και στις προκλήσεις που αυτοί αντιμετωπίζουν. Το αποτέλεσμα δικαίωσε τις προσπάθειες των νέων της πόλης που εργάστηκαν εθελοντικά και σκληρά για την υποβολή της πρότασης υποψηφιότητας. Η παρουσία μας εδώ κατάφερε να μεταδώσει, στην επιτροπή επιλογής, το πείσμα, τη λαχτάρα και την πίστη μας στη νίκη. Ο τίτλος ανήκει σ’ όλους τους νέους της Θεσσαλονίκης που, καλούνται να συμμετέχουν ενεργά στην υλοποίηση του προγράμματος για το 2014» είχε δηλώσει η Αντιδήμαρχος Νεότητας, Αθλητισμού & Εθελοντών Μαρία Πασχαλίδου».

Περισσότερες από 150 εκδηλώσεις διεθνούς και τοπικού χαρακτήρα βρίσκονται στον ήδη υπάρχοντα προγραμματισμό του Δήμου. Επίκεντρο φυσικά οι νέοι, οι κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές ανησυχίες τους, τα προβλήματα και οι δημιουργικές προτάσεις τους.

Το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Νεολαίας 2014, θα αναπτυχθεί σε δύο πυλώνες: α) τη φιλοξενία διεθνών εκδηλώσεων στη Θεσσαλονίκη και β) τις δράσεις για τους νέους της πόλης.

Το πρώτο είναι ιδιαίτερα σημαντικό γιατί ένας πρόχειρος υπολογισμός μας παρουσιάζει περί τους 10.000 ξένους στην πόλη της Θεσσαλονίκης μόνο για τις εκδηλώσεις και το κυριότερο, χωρίς να ξοδευτούν χρήματα φιλοξενίας.

Αναφέροντας πολύ σύντομα και με βάση τον επίσημο Προγραμματισμό, στην πόλη της Θεσσαλονίκης θα έχουμε: εκδηλώσεις για το Νερό ως Κοινωνικό Αγαθό (Ιανουάριος), εκπαιδευτικό σεμινάριο Media Against Xenophobia/ Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης εναντίον Ξενοφοβίας (Ιανουάριος), συνάντηση για το Μέλλον της Επαγγελματικής Κατάρτισης στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Φεβρουάριος) το Youth Event της Ελληνικής Προεδρίας - Ευρωπαϊκή Συνάντηση Νέων (Μάρτιος), την κοινή δράση με την εθελοντική καμπάνια Let's Do it Greece για τον καθαρισμό του περιβάλλοντος χώρου των βυζαντινών τειχών (Απρίλιος), εκδήλωση προσομοίωσης λειτουργίας της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ σε συνεργασία με το International Student UN Model και το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας (Απρίλιος), μια μεγάλη καμπάνια για συμμετοχή των νέων στις Ευρωεκλογές (Απρίλιος - Μάιος), το σεμινάριο Reclaim the future για το μέλλον των νέων στην Ευρώπη μετά την περίοδο της κρίσης (Μάιος), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Νέων και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Stratego (Αύγουστος), το Νυχτερινό Μαραθώνιο και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας (Οκτώβριος) και η διεθνής συνάντηση φοιτητών Erasmus (Νοέμβριος).

Σε συνεργασία με περισσότερες από 40 Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) οργανώνονται δράσεις σε τοπικό επίπεδο που σκοπό έχουν να παρουσιάσουν το νεανικό δυναμικό της πόλης, να αναδείξουν ταλέντα σε διάφορες θεματικές και να δημιουργήσουν δομές και θεσμούς διαβούλευσης του Δήμου Θεσσαλονίκης με τους νέους.

Όλη τη χρονιά θα διενεργούνται διαγωνισμοί για νέους ηλικίας 15 - 35 ετών σε θεματικούς τομείς όπως η μουσική, τα εικαστικά, οι νέες τεχνολογίες, η γαστρονομία και όχι μόνο.

Βλέποντας όλα τα παραπάνω, δεν μπορούμε παρά να ευχηθούμε κάθε επιτυχία στην Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας 2014 – Θεσσαλονίκη. Σαν σταυροδρόμι Χωρών και Πολιτισμών, η Θεσσαλονίκη, μέσα από την προβολή που θα έχει (αλλά και γιατί όχι και τα χρήματα που θα φέρουν οι πολυάριθμοι, ελπίζουμε, επισκέπτες και συμμετέχοντες στις εκδηλώσεις), σαν μία άλλη EXPO2008 που δεν πήραμε κάποτε, θα μπορέσει να αναδειχθεί διεθνώς.

Ελπίζουμε, οι διοργανωτές, να φανούν αντάξιοι της τιμής που έγινε στην πόλη μας και μέσα από την φιλοξενία της Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Νεολαίας, να αναδείξουν το τεράστιο πρόβλημα που βιώνει η Ελληνική Νεολαία της Κρίσης, της Ύφεσης, του αβέβαιου μέλλοντος. Να δείξει ότι υπάρχει ελπίδα, μέσα από τη συνεργασία των Λαών όλης της Ευρώπης και κυρίων των Νέων, να ξεφύγουμε από την απαισιοδοξία, τη μιζέρια και όλα όσα μας βασανίζουν τα τελευταία χρόνια.

Ελπίζουμε, τέλος, σαν Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας, η Θεσσαλονίκη μας να μην επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος, όταν κάποτε είχε το τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης. 

Να μην γκρινιάζουμε όμως! Καλή επιτυχία, και αυτή θα έρθει με την συμμετοχή και την υποστήριξη όλων μας! 

Σίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά MABA
HMKTG DMCULCOM CONS - WRIT 

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "CHANGE" τεύχος Φεβρουαρίου 2014.

Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2014

Η Γενιά του Πολυτεχνείου και άλλα Κλασικά Παραμύθια...

«Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλά ο Ραδιοφωνικός Σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων! Κάτω ο Παπαδόπουλος! Έξω οι Αμερικάνοι!». Αυτά άκουγε ο κόσμος στην Αθήνα από την φωνή της γνωστής σε όλους μας κοπέλας τότε. Από αυτή την φωνή που με την ιδιαίτερη χροιά και προφορά, έδινε ελπίδα στον λαό για την αποτίναξη της ξενόφερτης όπως αποδείχτηκε από τα αρχεία της CIA χρόνια μετά Δικτατορίας των Συνταγματαρχών (που πρόλαβαν τον Βασιλιά από το να κάνει τη δική του…). Περασμένα ναι, ξεχασμένα όχι βέβαια.

Από τότε όμως η κοπέλα αυτή, γυναίκα με παιδιά τώρα πια, μετά την αποφυλάκισή της και μετά την μεταπολίτευση είχε μια λαμπρή καριέρα όπως διαβάζουμε στο βιογραφικό της που παρατίθεται στην επίσημη ιστοσελίδα της: στέλεχος Πολυεθνικής, Στέλεχος Υπουργείου, Στέλεχος μεγάλης εταιρείας, Βουλευτής, Εκπρόσωπος της Χώρας στην ΕΕ.

Not too bad actually

Προς Θεού όμως για να μην παρεξηγηθούμε, κανένα ίχνος έλλειψης σεβασμού στο πρόσωπο – σύμβολο του Αντιδικτατορικού Αγώνα. Αλίμονο.  Οι αγώνες είναι γνωστοί και σεβαστοί. Τέλος.

Από τους υπόλοιπους ήρωες του Πολυτεχνείου (και άλλων Σχολών που αντιστάθηκαν στη Δικτατορία τότε), μπορούμε να βρούμε Υπουργούς που ακόμα είναι Υπουργοί ή απεσύρθησαν «με τιμή» σε κάποιο χωριό της Ελλάδας, Πρόεδροι Εισηγμένων εταιρειών, παραλίγο Υπουργοί (μιας ημέρας…), και άλλοι Βουλευτές, Πρόεδροι ΔΕΚΟ. Φυσικά τα παιδιά όλων αυτών, είτε φιγουράρουν στις σελίδες των κουτσομπολίστικων περιοδικών και της showbiz για τον έκλυτο βίο τους, είτε έχουν πάρει ήδη θέσεις στον Κρατικοδίαιτο Ιδιωτικό Τομέα ή και καλύτερα σε κάποια ΔΕΚΟ, Υπουργείο, «ΜΚΟ». Ακόμα καλύτερα, έχουν εταιρείες που δουλεύουν με το Δημόσιο για δουλειές που πήραν πάντα με το σπαθί τους. Τα ονόματα είναι γνωστά. Άλλοι είναι φυλακή, άλλοι κοντεύουν να μπουν. Άλλοι έχουν φύγει από τη Χώρα. 

Φυσικά, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε και τους εκατοντάδες ανώνυμους πολίτες, φοιτητές, εργάτες, απλούς ανθρώπους, που πλήρωσαν με αίμα, χρόνια φυλακής, εξορίας, την αντίστασή τους στη Δικτατορία. Αυτοί όμως, μετά από όλα αυτά, απλά γύρισαν στις δουλειές που έκαναν, ή δεν έκαναν, με τα τραύματα νωπά στα σώματά τους και στις ψυχές τους.

Μέσα σε αυτή τη γενιά, συμπεριλαμβάνονται και οι γονείς από τους περισσότερους από εμάς, οι οποίοι οι περισσότεροι, προσπαθούσαν να επιβιώσουν και να μας δώσουν ελπίδα για το μέλλον. Το μέλλον που μετά το 1974 ήρθε με τεράστια και ιλιγγιώδη ταχύτητα.

Όπως θα θυμάστε φαντάζομαι, η Αλλαγή που ήρθε το 1981, έφερε στην εξουσία (όχι την φαντασία), ΟΛΗ την ηγεσία της γενιάς του Πολυτεχνείου. Πάλι χωρίς ίχνος έλλειψης σεβασμού στους αγώνες όλων αυτών των ανθρώπων, θα πρέπει να τους εκφράσω ένα παράπονό μου. Πώς μας έφτασαν ως εδώ; Πως μας κατάντησαν έτσι; Πως μας χρεοκόπησαν; Που πήγαν οι Ελεύθεροι Αγωνιζόμενοι Έλληνες; Εκείνοι οι φοιτητές και οι φοιτήτριες με τα ανέμελα μαλλιά, το casual ντύσιμο και την αντικομφορμιστική κουλτούρα τι απέγιναν;

Ούτε από την ΕΟΚ μας έβγαλαν, ούτε από το ΝΑΤΟ. Ούτε ο Πλούτος της Χώρας μοιράστηκε στον Λαό, ούτε η διαχείριση ήταν χρηστή, ούτε υγιής ανάπτυξη, ούτε τίποτα. Εκείνοι οι νέοι φοιτητές και φοιτήτριες, γλυκάθηκαν από το εύκολο μέλι της εξουσίας και σήμερα κυκλοφορούν με πολυτελή οχήματα – σκάφη - ιδιωτικά τζετ, διαμένουν σε χλιδάτες κατοικίες, έχουν μεγάλα εισοδήματα σε τράπεζες εντός και εκτός Ελλάδος, ζουν μεταλλαγμένοι από το χρήμα και την πολυτέλεια και οι λέξεις «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» τους προσπερνούν αδιάφορα.  Το σύστημα εναντίον του οποίου αυτοί αγωνίστηκαν τότε, τους αλλοτρίωσε και τους έκανε κομμάτια του. Μεγάλη ειρωνεία… η παιδεία του τότε γκρεμίζει την παιδεία του σήμερα!

Αντί όλων των παραπάνω, δανειστήκαμε άπειρα χρήματα από όποιον μπορούσε να μας δανείσει. Κατασπαταλήσαμε πόρους δισεκατομμυρίων επί δισεκατομμυρίων δραχμών (τότε) για έργα που μοιράστηκαν με υπερκοστολόγηση σε παλιούς «συντρόφους» ιδιοκτήτες Τεχνικών Εταιρειών από τα Κοινοτικά Ταμεία της κατάπτυστης ΕΟΚ «των μονοπωλίων και των Αγορών». Αγοράσαμε οπλισμό, αεροπλάνα, υποβρύχια, φρεγάτες, από τους Ιμπεριαλιστές «συντρόφους» του ΝΑΤΟ, από το οποίο δεν φύγαμε.

Πήραμε «δωράκια» από τις διαβολικές Πολυεθνικές, κτίσαμε βίλλες σε ακριβά προάστια των πόλεών μας, σπουδάσαμε τα παιδιά μας σε ακριβά Πανεπιστήμια του εξωτερικού (βέβαια…).

Για να μην είμαστε άδικοι, δώσαμε και στον κοσμάκη, επιδοτήσεις (με εγγύηση τα σπίτια τους βέβαια) για να μην αισθάνονται ότι δεν συμμετέχουν στο πάρτι. Κάναμε τα στραβά μάτια στη διαφθορά. Αναδείξαμε την έλλειψη ελέγχου και αξιοκρατίας σε εθνικό προσόν και τον οχαδερφισμό σε κοινό χαρακτηριστικό της Φυλής μας.

Δώσαμε και άλλες επιδοτήσεις στην Τιμημένη Αγροτιά και της υποθηκεύσαμε τη γη μέσω των δανείων των Συνεταιρισμών στις Τράπεζες και των δανείων των Φωτοβολταϊκών Πάρκων.

Και η συνέχεια είναι γνωστή. Η Περίφημη Γενιά του Πολυτεχνείου διακόρευσε την Κοινωνία με τα νέα ήθη που έφερε. Μάλιστα, μπόρεσε και μόλυνε και την άλλη (πιο δεξιά) πλευρά και την κατέστησε το ίδιο ένοχη για ότι μας τυραννάει τώρα.

Αυτή είναι η Γενιά του Πολυτεχνείου. Πήρε την χειροβομβίδα και την άφησε να σκάσει στα δικά μας χέρια… Και το πιο αστείο – τραγικό (ο Σαίξπηρ είπε ότι η διαφορά είναι από πού ξεκινάει κανείς) είναι ότι οι ελπίδες για σωτηρία της Χώρας, του Κράτους, του Έθνους μας στηρίζονται στη Γενιά αυτή ή στα παιδιά τους.

Παναγία μου βόηθα!

Σίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά MA, BA
HMKTG DMCULCOM CONS - WRIT

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Change" τεύχος Νοεμβρίου - Δεκεμβρίου 2013 και στο www.neopolis.gr