Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013

Troica άλλοτε και τώρα…

Τα τελευταία χρόνια ζούμε στη Χώρα μας κάτι που εμάς του Έλληνες ως λαός, δεν μας αρέσει καθόλου: να μας υπαγορεύει κάποιος τί να κάνουμε, πώς και πότε.

«Του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει…» έλεγαν οι παλιοί και προφανώς, διότι μετά από τόσες και τόσες «Κατοχές» της Χώρας μας, στο τέλος, εμείς, οι Έλληνες, επαναστατούσαμε και διώχναμε τους εκάστοτε «κατακτητές».

Θα πει κανείς ότι αυτό που ζούμε τα τελευταία χρόνια, είναι μια ειδικού τύπου «κατοχή». Η «δική μας» κατοχή που θα εξιστορούμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας, για τον Φούχτελ, τον Ράιχενμπαχ, το Μαζούχ, μην ξεχνάμε και «τον δολοφόνο με το αγγελικό πρόσωπο» Τόμσεν, και όλους αυτούς, που και τους πληρώνουμε και μας λένε και τι να κάνουμε.

Το ερώτημα όμως, είναι ένα: ήταν στραβός ο γιαλός, ή εμείς στραβά αρμενίζαμε;

Η ερώτηση, έχει απαντηθεί από άλλους τον τελευταίο καιρό. Φυσικά εμείς στραβά αρμενίζαμε και μαζί (στο ποσοστό του ο καθένας) τα φάγαμε, και διορίσαμε και το καημένο το παιδί μας στο Δημόσιο, και απόδειξη δεν κόψαμε ή δεν ζητήσαμε, με αντάλλαγμα καλύτερη τιμή (τι χαζοί που είμαστε, την ίδια τιμή πληρώσαμε τελικά…), και ρουσφέτι ζητήσαμε, ή κάναμε, και τον γνωστό εκμεταλλευτήκαμε για να κάνουν οι άντρες καλύτερη θητεία, και τις επιδοτήσεις παίρναμε και ζούσαμε για μήνες ενώ δουλεύαμε έναν, και τους δρόμους μας φτιάξαμε με σκάρτα υλικά και δηλώσαμε ότι τους φτιάξαμε με κανονικά, και τους διαγωνισμούς «στήσαμε» για να πάρουμε μίζα, και τους καλύτερους Ολυμπιακούς Αγώνες κάναμε με 10πλάσιο κόστος, και, και, και, ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Ας συμπληρώσει ο καθένας τα δικά του.

Και τώρα; Που ζητήσαμε βοήθεια; Γιατί μας κακοφαίνεται που μας λένε άλλοι τί να κάνουμε, πώς να το κάνουμε και να το κάνουμε ΤΩΡΑ! Όχι με τον Ελληνικό τρόπο («χαλλλαρά»). Αλλά τώρα! Τρέχοντας!

Τώρα να ρίξουμε τις τιμές! Τώρα να διώξουμε την κόπρο του Αυγεία από το Δημόσιο (ακόμα πληρώναμε τους καταδικασμένους για φόνο Δημάρχου, ενώ ήταν στη φυλακή!)! Τώρα πρέπει να κάνουμε σωστούς διαγωνισμούς στο Δημόσιο και στα έργα του! Τώρα πρέπει να πληρώσουμε για όσα κάναμε εκατόν πενήντα χρόνια τώρα!

Σκεφτείτε, ότι Troica είχαν και οι «ήρωες» της Επανάστασης του ’21 που πήγαν στο Λονδίνο να φέρουν το Δάνειο που θα έσωζε και θα έχτιζε τη Χώρα και έφεραν κάποιες χιλιάδες λίρες πίσω. Δάνειο το οποίο αποπληρώσαμε πρόσφατα. Troica είχε και ο Εθνάρχης Ελ. Βενιζέλος όταν πήγε μέχρι τον Σαγγάριο ποταμό, πριν την Καταστροφή της Σμύρνης (συγνώμη τον «συνωστισμό» ήθελα να πω). Troica, είχαν και μετά την Κατοχή του ’41 – 44 όταν προσπάθησε η Χώρα να σταθεί στα πόδια της μετά από τον ξενόφερτο Εμφύλιο. Troica έχουμε και τώρα. Δεν πάω πιο πίσω στην Ιστορία, διότι δυστυχώς θα δούμε ότι αυτή η Χώρα, πρόκοψε μόνο όταν είχε είτε εμπνευσμένους Ηγέτες (Σόλων, Περικλής, Θεμιστοκλής, Φίλιππος, Αλέξανδρος, και αργότερα κάποιοι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες) με αυξημένες εξουσίες όμως, είτε όταν ήταν υπό επιτήρηση (Pax Romana). Μόνο όταν εφαρμοζόταν οι Νόμοι, μόνο τότε η Χώρα διέπρεψε και δοξάστηκε. Τυχαίο; Δεν είμαι Ιστορικός…

Μας ενοχλεί η Troica λοιπόν. Συμφωνώ. Έχει όμως, αναρωτηθεί κανείς μας, για το πώς θα φερόμασταν εμείς σε κάποιον ο οποίος κατ’ επανάληψη, ελπίζω όχι καθ’ έξη, έχει αποτύχει στη διαχείριση των του οίκου του και μας ζητάει δανεικά; Θα τον αφήναμε να πάρει τα λεφτά και να φύγει με την απλή υποχρέωση να μας τα γυρίσει κάποια στιγμή πίσω με τον συμφωνημένο τόκο; Δεν νομίζω… Θα ελέγχαμε, θα ρωτούσαμε συχνά πώς πάει, τι κινήσεις κάνει για να σωθεί. Στην περίπτωση δε που θα μας ζητούσε δανεικά για πολλοστή φορά, θα στέλναμε και κάποιον δικό μας να ελέγχει την εταιρεία του με προσοχή, απλά για να διασφαλίσει ότι θα πάρουμε τα λεφτά μας πίσω. Θα είχαμε λόγο στη διαχείριση και ίσως και σε άλλα θέματα Στρατηγικής, επιλογών κλπ.

Βέβαια, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με επιχείρηση, αλλά με Χώρα που έχει Λαό, ο οποίος έχει τις ευθύνες του για την εκλογή άχρηστων και διεφθαρμένων για να τον κυβερνάνε, αλλά, τώρα υποφέρει, πολλές φορές αδίκως. Δυστυχώς, όταν γίνεται πόλεμος, είτε στρατιωτικός, είτε όπως τώρα οικονομικός, τα θύματα είναι παντού και πολλά. Εδώ λοιπόν, είναι στο χέρι, ή μάλλον στην ικανότητα των διαπραγματευτών, να πείσουν τους δανειστές, ότι δεν φταίνε όλοι, και κυρίως δεν φταίνε οι αδύναμοι. Στην περίπτωσή μας όμως, οι διαπραγματευτές μας, νοιάστηκαν μόνο για τους δικούς τους, τους πελάτες τους. Άφησαν στο έλεος της Κρίσης, τον απλό Λαό, και ακόμα και τώρα προστατεύουν με νύχια και με δόντια το απόρθητο Κάστρο του Δημοσίου. Δεν τολμούν να πουν καν τη λέξη ΑΠΟΛΥΣΗ και εφευρίσκουν όρους όπως η «διαθεσιμότητα», «κινητικότητα» κλπ.

Το θέμα είναι το εξής και είναι απλό. Οι Πολιτικοί, σε κάθε Χώρα του Κόσμου, του Πολιτισμένου, είναι βέβαιο ότι θα διαφθαρούν αν δεν είναι διεφθαρμένοι από πριν. Και αυτό θα συμβεί διότι η Εξουσία Διαφθείρει. Αυτό είναι Κανόνας. Θέσφατο. Τέλος. Το θέμα είναι αλλού. Υπάρχουν στη Χώρα δομές, οργάνωση, στεγανά που να επιτρέπουν αυτή τη διαφθορά να φτάνει μέχρι ένα σημείο τουλάχιστον; Δυστυχώς όχι. Εδώ η διαφθορά ήταν και οριζόντια, αλλά και κάθετη. Από τον πρώτο υπάλληλο, μέχρι τον Υπουργό. Σκεφτείτε ότι ο κατηγορούμενος πρώην Υπουργός που βρίσκεται στον Κορυδαλλό, μήνες τώρα, έκλεβε το Κράτος από την πρώτη στιγμή. Και κανένας δεν τον έπιασε, ή δεν ήθελε να τον πιάσει διότι και αυτός με τη σειρά του «μοίραζε» παρακάτω…

Και ναι. Διαφθορά υπάρχει και στην ΕΕ. Σκεφτείτε ότι στην Γερμανία των Αρίων και των Αρίστων, Υπουργός Παιδείας (!), παραιτήθηκε διότι ανακάλυψαν ότι είχε PHD μαϊμού. Ναι είχε τέτοιο PHD, αλλά ο μηχανισμός το «έπιασε», έφτασε μέχρι Υπουργός βέβαια, αλλά τελικά το πιάσανε. Και υπάρχουν και παραδείγματα πολλά. Να μην αναφέρω τη SIEMENS

Ναι λοιπόν. Δεν μας αρέσει η Troica. Σε κανέναν δεν αρέσει. Και πρέπει να φύγει το συντομότερο. Αλλά εμείς, μπορούμε να είμαστε νοικοκύρηδες; Μπορούμε να εγγυηθούμε στα παιδιά μας, ότι δεν θα ζήσουν αυτό που ζούμε εμείς τώρα; Ότι δεν θα ξαναβρεθεί η Χώρα μας σε αυτό το σημείο, της Χρεοκοπίας, σε κάθε επίπεδο; Εάν αυτό μπορέσουμε να το εγγυηθούμε, τότε στη Χώρα μας, στην καλύτερη, ομορφότερη, και πλουσιότερη Χώρα του Κόσμου, δεν θα έχει θέση καμία Troica και κανένας «ζυγός».

Είναι στο χέρι μας λοιπόν!

Σίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά MA, BA
MKTG DMCULCOM CONS - WRIT

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Change" τεύχος Σεπτεμβρίου και  στο www.neopolis.gr