Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2013

Ζωή Είναι, Θα Περάσει!


Μερικά πράγματα είναι πιο προφανή από άλλα, ενώ αυτά που βρίσκονται στο ενδιάμεσο είναι συνήθως εκείνα που απαιτούν μια πιο λεπτή εξήγηση.  Ένα περισσότερο σήμερα, στη σύγχρονη καθημερινότητα, όσο μπαίνουμε πιο βαθιά μέσα στο στίβο της ζωής, με το άγχος και την ανησυχία του να προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε την αβεβαιότητα και να καταλάβουμε τη "νέα φυσιολογική" διάσταση που ονομάζεται χάος… Άιντε τώρα εσύ να καταλάβεις και να ξεχωρίσεις το μαύρο από το άσπρο! Υπάρχουν μέρες που όλα σου φαίνονται τόσο γκρι! Αδύνατο να πάρεις θέση! Κι έτσι παλεύεις με την προσπάθεια να κάνεις τον εαυτό σου να χωνέψει ότι μερικές φορές η ζωή δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή… είναι απλά η ζωή… έτσι έτυχε… είναι αυτή! Τα παραδείγματα αμέτρητα:

-Γιώργος: «Να τον επισκεφθώ στο γραφείο ή να τηλεφωνήσω; Είναι καλά να στείλω ένα email; Μήπως ένα μήνυμα στο κινητό είναι κακό και παρεξηγηθώ; Ποιο είναι το καλύτερο;»

-Χαρά: «Είναι κακό να ‘’φαίνομαι ως ενεργός χρήστης’’ όταν χρησιμοποιώ τα social media; Μήπως είναι κακό και δίνω την εντύπωση ότι είμαι αργόσχολη, μόνη, ότι δεν έχω τι να κάνω;»

-Μαριλίζα: «Αυτό κι αν είναι τύχη! Σίγουρα δεν είναι τυχαίο! Όποτε πηγαίνω σε αυτό το μαγαζί τον βλέπω μπροστά μου! Τις ίδιες μέρες, την ίδια ώρα… Μου αρέσει τόσο πολύ! Είναι τόσο όμορφος! Δεν είναι; Θέλω να του μιλήσω, να γνωριστούμε… Είναι σωστό ή δεν είναι να κάνω το πρώτο βήμα; Μήπως δεν πρέπει; Μήπως δώσω την εντύπωση ότι είμαι κακό κορίτσι; Και φαίνεται τόσο πολύ ότι προτιμάει τα καλά κορίτσια! Τι να κάνω;»

- Κώστας: «Ποια είναι η γνώμη σου για την Κάτια;  Είναι καλός ή κακός άνθρωπος;»

-Γιώτα: «Καλό το γλυκό μου; Πες μου, πως σου φαίνεται; Καλό ή κακό;»

- Μίρκα και Τάσος: «Τελικά τι θα πει καλό και τι κακό;»

Τόσο συχνά, δίνουμε τόσο μεγάλη έμφαση στο να προσπαθούμε να καταλάβουμε τι είναι σωστό και τι λάθος. Ποιος είναι ο σωστός δρόμος και ποιος ο λάθος; Τι είναι καλό για τον κόσμο και τι κακό; Τι αρέσει και τι δεν αρέσει; Τι νομίζει κάποιος και τι δεν νομίζει; Όμως για σκεφθείτε… Τελικά, ίσως δεν έχει σημασία! Γιατί η ζωή είναι τόσο απρόβλεπτη και  ιδιαίτερα στο αβέβαιο σήμερα,  με τόσο χάος να επικρατεί στον εργασιακό χώρο! Πραγματικά, όλο αυτό το σκηνικό σε κάνει να σκέφτεσαι ότι δεν έχει καμία απολύτως σημασία όποια ταμπέλα κι αν δώσεις στη ζωή, καλή ή κακή! Ναι, όσο κι αν πασχίζουμε να βάλουμε ετικέτες σε ότι συμβαίνει, όση ενέργεια και σκέψη να καταβάλλουμε, όσο κι αν αναλύουμε και αποδομούμε τα γεγονότα, δεν πρόκειται να νιώσουμε καλύτερα ούτε θα καταφέρουμε κάτι!  Γιατί απλά έτσι είναι! Είναι ο τρόπος που κάποια πράγματα συμβαίνουν.

Αντιθέτως, εάν παρασυρθούμε από το χάος και την αβεβαιότητα της ζωής, σε ατέρμονες αναλύσεις και συζητήσεις, κινδυνεύουμε να γεμίσουμε εμμονές, φοβίες και στο τέλος να εξαντλήσουμε εαυτούς, καθιστώντας τις σκέψεις μας έρμαιο ενός παράλογου βασανιστηρίου δίχως αρχή και τέλος. Συνεπώς, μήπως οι ίδιοι μας δημιουργούμε όλο αυτό το στρες και το χάος που μας περιβάλλει, στην απελπισμένη προσπάθεια μας να συνδέσουμε ότι μας συμβαίνει στη ζωή με το «καλό» ή το «κακό», υπό το πρίσμα του θετικού – αρνητικού; Γεννιόμαστε και πιστεύουμε ότι όλες οι προκλήσεις θα έπρεπε να συμβαίνουν για ένα συγκεκριμένο τρόπο. Αισθανόμαστε ότι τα πράγματα στη ζωή πρέπει να είναι γενικά «καλά». Κι όταν δεν είναι, τότε πληγωνόμαστε πολύ, απογοητευόμαστε, υποφέρουμε, μαζευόμαστε και κάνουμε πίσω, μην επιτρέποντας στον εαυτό μας να δοκιμάσει άλλο τη γκάμα επιλογών που προσφέρει στη διαδρομή το μεγάλο ταξίδι της ζωής. Είναι η στιγμή που κυριολεκτικά παραλύουμε, όντες απρόθυμοι πλέον να δεχτούμε τη ρευστή φύση της ζωής.

Ας σκεφτούμε το θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου… Ναι, φυσικά είναι κακό. Είναι φοβερό να χάσεις κάποιον που αγαπάς. Να λείψει από τη ζωή σου. Να χάσεις την παρουσία του, την υποστήριξή του, την ενθάρρυνσή του, την αγάπη του. Αλλά αυτό είναι ένα γεγονός της ζωής. Όλοι θα φύγουμε κάποια μέρα. Αν και δεν είναι ένα "καλό πράγμα", δεν μπορούμε όμως να το αποφύγουμε. Είναι μια ανισόρροπη ισορροπία, η οποία δεν ανατρέπεται, δεν πολεμιέται  δεν αντιμετωπίζεται… καλά – καλά δεν τη χωράει ο ανθρώπινος νους… να τη δεχτεί, να την εξηγήσει…  Είναι λυπηρό γεγονός να χάνει κανείς ένα αγαπημένο πρόσωπο, έναν δικό το άνθρωπο. Και φυσικά θα σου λείπει γιατί έφερνε τόση αγάπη στη ζωή σου! Όμως αυτό το γεγονός δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ούτε κακό ούτε καλό. Γιατί έτσι συνέβαινε, συμβαίνει και θα συμβαίνει πάντα στη ζωή. Αυτή είναι η ζωή, ο κανόνας, το παιχνίδι, η αρχή και το τέλος! Για θυμηθείτε όσα λέγονται γι αυτούς που φεύγουν… «Είχε μια δύσκολη ζωή, ησύχασε. Έζησε τη ζωή με το κουτάλι, χόρτασε, ήρθε η ώρα του. Ευτυχώς δεν υπέφερε, όλα ήρθαν γλυκά, στην ώρα τους. Τι κρίμα, έφυγε νωρίς, δεν πρόλαβε να ζήσει, όλα να τα γευτεί. Αν ζούσε λίγο ακόμα;» Όλα λογικά και ανθρώπινα, όμως δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι ο θάνατος είναι κάτι που δεν ελέγχεται και άρα δεν μπορεί να είναι ούτε καλό ούτε κακό. Είναι αυτό που είναι. Είναι γεγονός. Ζωή είναι θα περάσει, με τα καλά και τα άσχημα της! Για όλους έχει ο μπαχτσές!

Η ζωή είναι ακριβώς όπως πρέπει να είναι: απρόβλεπτη, καλή, κακή, άσχημη, υπέροχη και μεγαλοπρεπής, σαν σκεφτούμε ότι όλα αυτά τυλίγονται σε μια απίστευτη μικρή εμπειρία… Ας δεχτούμε τη ζωή όπως είναι και ας αγκαλιάσουμε δημιουργικά το χάος που αναπόφευκτα μας περιβάλλει! Με Shakespeare (Hamlet Act 2, scene 2, 239–251) σας αφήνω, γιατί οι ίδιες έγνοιες ανέκαθεν υπήρχαν και θα υπάρχουν…

-Hamlet: Για να σας ρωτήσω πιο καθαρά: τι της κάματε, καλοί μου φίλοι, της Τύχης που σας στέλνει εδώ στη φυλακή;
- Guildenstern: Φυλακή, αφέντη μου;
- Hamlet: Η Δανία είναι φυλακή.
- Rosencrantz: Τότε είν’ όλος ο κόσμος.
- Hamlet: Και πολύ καλή. Με πολλά περιτειχίσματα, χωρίσματα και μπουντρούμια κι ένα τέτοιο απ’ τα χειρότερα είν’ η Δανία.
- Rosencrantz: Δεν έχουμε αυτή την ιδέα, αφέντη μου.
- Hamlet: Ε, τότε δεν είναι για σας. Γιατί τίποτα δεν είναι καλό ή κακό, παρά η ιδέα το κάνει τέτοιο. Για μένα είναι φυλακή.

Σίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά
Company Executive
– Συγγραφέας

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε 04/02/2013 στο www.neopolis.gr