Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2013

Γιορτινά Χρώματα κι Αρώματα...

Την ημέρα λάμπει το πυρόξανθο χρώμα του ήλιου μας και ο ουρανός καταγάλανος με ίχνη από πάλλευκα σύννεφα, δείχνει να εναρμονίζεται με το ρυθμικό πέταγμα των πουλιών που τριγυρνούν σαστισμένα.  Πέφτει η βροχή, διάφανη βροχούλα, που και που, ίσα για να μας δροσίζει. Τη νύχτα, το γρανιτένιο στρώμα τ’ ουρανού φωτίζεται από την τρεμάμενη λάμψη του φεγγαριού και τα σπινθηροβόλα αστέρια που μαγνητίζουν με δύναμη τα μυριάδες πολύχρωμα φώτα της πόλης. Μέρα – νύχτα μια αέναη μουσική συμφωνία χρωμάτων… χιλιάδες όνειρα… άπειρα συναισθήματα…  Αλήθεια, είναι Δεκέμβρης!

Ο τελευταίος μήνας του χρόνου. Μέρες μετράμε για την αγαπημένη γιορτή που φωλιάζει στις καρδιές μικρών και μεγάλων παιδιών, καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου και με αγωνία περιμένει να ‘ρθει η σειρά της, να ντυθεί, να στολιστεί, να μοσχοβολήσει, να τραγουδήσει… Χριστούγεννα! Πρωτοχρονιά! Έτσι και φέτος, στην όμορφη Θεσσαλονίκη, εμείς οι ταλαίπωροι Έλληνες, με ελάχιστα, λίγα ή αρκετά, προετοιμαζόμαστε να δεχτούμε τις χαρμόσυνες αυτές ημέρες με αγάπη, αξιοπρέπεια και χαμόγελο.

Η σύγχρονη εποχή απαιτεί νοικοκυριό, υπομονή, επιμονή, σύνεση και κουμάντο.  Εμείς τα συνδυάζουμε με γιορτινή διάθεση και ιδού τι όμορφα έργα πράττουμε! Η προετοιμασία για την έλευση των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς και του χειμώνα γενικότερα (που για καλή μας τύχη δεν βλέπουμε να ‘ρχεται… λέμε τώρα…) ξεκινάει από τα σπίτια μας.  Τα πέλματα βαδίζουν σε στιλπνά χαλιά και τροφαντές φλοκάτες. Οι κουρτίνες κρέμονται φρεσκοπλυμένες και καλοσιδερωμένες. Ριχτάρια, καλύμματα, μαξιλάρια και ταπετσαρίες στέκουν  πεντακάθαρα και μοσχοβολούν. Κολλαρισμένα κεντήματα. Ασημικά που αστράφτουν. Λικέρ και σοκολατένια φοντάν στο δίσκο πάνω στην τραπεζαρία. Καλούδια φυλαγμένα στο ντουλάπι… fruits glacés με έμφαση στα κάστανα (marrons glacés), λουκούμια, γλυκά του κουταλιού, διαλεχτοί ξηροί καρποί… Η κουζίνα παίρνει φωτιά! Αμέτρητα κουτιά, κουτάκια, σχήματα, χρώματα και αρώματα κάθε λογής. Φτιάχνουμε περίτεχνα κουλουράκια, δίπλες, κυδώνια με σαντιγύ, φοινίκια, ισλί, μπακλαβά, κουραμπιέδες, βασιλόπιτα… γιορτινά κεράσματα που γλυκά θα συνοδέψουν όμορφες οικογενειακές στιγμές και φιλικά καλέσματα.  Ώρα είναι να αρχίσει η αλμυρή προετοιμασία για τα κυρίως πιάτα που θα πλαισιώσουν το εορτινό φαγοπότι. Το έθιμο μας οδηγεί στη συλλογή όλων των απαραίτητων υλικών για να δημιουργήσουμε πεντανόστιμες λιχουδιές… κιμαδόπιτα, κρεατόπιτα, λαχανοντολμάδες, εξοχικό, γαλοπούλα με γέμιση, χοιρινό με δαμάσκηνα… κι αυτή είναι μόνον η αρχή!

Σειρά έχουν τώρα τα τόσα λογής στολίδια, φωτάκια, λαμπάκια, φαναράκια, τρέσες, κορδέλες, λουλούδια, που βάση προσωπικής προτίμησης και ιδεολογίας, επιλέγουμε για να στολίσουμε άλλοτε καραβάκι, δένδρο, άλλοτε Αϊ Βασίλη  με έλκηθρο, τάρανδο, ελαφάκια και άλλοτε πάλι για να φτιάξουμε φάτνη, μπότες, στεφανάκια, καλικαντζαράκια και τόσα άλλα χειροτεχνήματα! Κάθε χρόνο τέτοια εποχή κίτρινα και κόκκινα γκι (ιξός) σε μεγάλο βάζο, σε κεντρικό τραπέζι του σπιτιού, συμβολίζουν την μεγάλη ανανέωση, τη σωτηρία από τα βάσανα και την ευλογία για κάθε σπιτικό. Η διάθεση ανεβαίνει… το ραδιόφωνο παίζει σε χριστουγεννιάτικους ρυθμούς. Κάλαντα και μελωδίες γιορτινές σε όλες τις γλώσσες αντηχούν στις καρδιές μας! Μετά μουσικής ετοιμάζουμε τα χριστουγεννιάτικα δώρα αγάπης για τους εκλεκτούς της ζωής μας.  Φέτος δίνουμε έμφαση στην προσωπική δημιουργία και το συναίσθημα! Το αποτέλεσμα μοναδικό! Ειδικά επιλεγμένα τραγούδια σε CD, χειροποίητο λικέρ ροδιού, σπιτική μαρμελάδα τριαντάφυλλο και ποικιλία αποξηραμένων βοτάνων από την προσωπική μας σοδιά (βλπ μπαλκόνι / παρτέρια) σε γυάλινα βαζάκια, φιλοτεχνημένα με ασορτί κορδέλες, καλλίγραφες ετικέτες και κάρτες με θερμές ευχές… 

Έπειτα έρχεται η προσωπική μας φροντίδα. Θέλουμε αυτές τις γιορτινές μέρες να είμαστε ιδιαίτερα λαμπεροί. Να μας βρει ο νέος χρόνος απαστράπτοντες. «Λαμπεροί», «απαστράπτοντες», λέξεις βαρύγδουπες, που αγχώνουν… Εεπ, ένα λεπτό! Ας χαλαρώσουμε λίγο, ώρα είναι… Η συνταγή της επιτυχίας απλή! Εσωτερική αρμονία, ψυχική γαλήνη, θετική σκέψη, ακούραστη διάθεση, ζήλος, προσαρμοστικότητα, αυτοσχεδιασμός, αλληλεγγύη και αυτογνωσία. Το πρόσωπο και το σώμα είναι ο καθρέφτης της ψυχής. Τελικά, να που όλα δεν πωλούνται και δεν αγοράζονται! Κοινό μυστικό η πατίνα του χρόνου μας, η προσωπική καθαριότητα και υγιεινή, τα φρεσκοπλυμένα και καλοσιδερωμένα ρούχα, τα καθαρά και καλογυαλισμένα υποδήματα, η περιποιημένη κόμη… τέτοιους καιρούς τα μπικουτί στις γυναίκες κάνουν θαύματα, ενώ στους άνδρες το ξυράφι/ξυριστική για τις φαβορίτες και τον σβέρκο… Άιντε να γίνουμε λίγο προκομμένοι, να πιάνει το χέρι μας (τι όλο θα μας «πιάνουν»;). Μπράβο οι χρυσοχέρες! Λεβεντιά!   

Χιονίζει, δε χιονίζει, το μαγικό αυτών των ημερών είναι ότι δίνουμε και παίρνουμε αγάπη! Μακάρι να ήταν έτσι όλη η χρονιά! Για σκέψου… Αρκεί να φορέσεις την καλύτερη σου διάθεση, να βάλεις άνετα παπούτσια και να αφήσεις τα πόδια ανέμελα να σε περπατήσουν σε κάθε γωνιά της πόλης… παντού γνώριμα πρόσωπα, χαρμόσυνοι ήχοι, ζωηρά χρώματα, ευωδιαστά αρώματα… μύρισε Χριστούγεννα! Θεσσαλονίκη! Με ελάχιστα, λίγα ή αρκετά οι πλατείες ζωντανεύουν, οι δρόμοι γιορτάζουν, τα σοκάκια μοσχοβολούν και άνθρωποι κάθε ηλικίας σηκώνουν τα μάτια ψηλά, νιώθουν ευγνωμοσύνη και γνέφουν αισιοδοξία.

-Καλημέρα!
-Καλησπέρα!
-Καληνύχτα!
-Καλές Γιορτές!
-Καλά Χριστούγεννα!
-Καλή Πρωτοχρονιά!
-Καλή Χρονιά!


Υ.Γ. Βέβαια, θα μπορούσα, μέρες που είναι και εποχές που ζούμε, να γκρινιάξω και να ρωτήσω καλύτερα:

  1. «Γιατί δεν έχουμε ακόμα αλλάξει όλα μας τα φώτα (όχι τα δικά μας) των Δήμων  με χαμηλής κατανάλωσης για εξοικονόμηση ενέργειας;»
  2. «Γιατί τα εμπορικά καταστήματα να μην διοργανώσουν, ακριβώς τις μέρες των γιορτών bazaar και μεγαλύτερες ακόμα προσφορές, γνωρίζοντας ότι αυτός ο 14ος μισθός θα είναι και ο τελευταίος για πολλούς (όσους ακόμα παίρνουν μισθό);»
  3. «Και γιατί τέλος πάντων, όλοι μας, να μη βγούμε έξω τις μέρες αυτές, να χαρούμε απλά την όμορφη πόλη μας κάνοντας περίπατο, με την προϋπόθεση βέβαια να έχει αυτή καθαριστεί από τα βουνά σκουπιδιών;»
  4. «Τέλος, γιατί και τα πάσης φύσης κέντρα διασκέδασης (εστιατόρια, καφέ, μπαρ, ζαχαροπλαστεία) να μην έχουν, ακριβώς τούτες τις μέρες, ακόμα μεγαλύτερες προσφορές, για να δείξουν και αυτές οι επιχειρήσεις ότι τους ενδιαφέρει το να έχουν πολύ κόσμο στα μαγαζιά τους, παρά να περιμένουν τους λίγους που ακόμα μπορούν να πληρώσουν το ακριβό συνήθως τίμημα για όλα αυτά;»

Βάζω «τελεία» και εύχομαι: Είθε στα σπίτια όλων μας να βασιλεύει Υγεία, Αγάπη, Ευτυχία! Ευλογία, Ευδαιμονία στις ψυχές μας!

Σίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά
Company Executive
– Συγγραφέας
To παρόν δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Change #04 December" και αναδημοσιεύτηκε στο 27/12/2012 στο www.neopolis.gr