Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Love Flashback!


Ποιος θα ήθελε να ζήσει στην πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα;  Αν ψάχνετε για σεξ, έρωτα, τρέλα, σκέρτσα, χάδια και λάγνα καμώματα… τότε ούτε να το σκέφτεστε και φυσικά μην το επιχειρήσετε ούτε στον ύπνο σας! Τώρα, αν βέβαια αναζητάτε τρυφερότητα, αισθήματα και επικίνδυνο αισθησιασμό… αξίζει να το δοκιμάσετε! Πάμε να δούμε από την κλειδαρότρυπα των γεγονότων, ιδίοις όμμασι και στο τέλος διαλέγουμε! Ένας έρωτας γεννιέται και πεθαίνει την δεκαετία του 1910. Ο Μιχάλης, από την Αθήνα, ανασκαλεύει τις μνήμες της οικογένειας του… δεσποινίδα εκλεκτή της εποχής, η προγιαγιά του, από αρχοντική παλαιά οικογένεια, είναι 15 χρονών, πανέμορφη, καλλιεργημένη και νύφη περιζήτητη.  Η καρδιά της έχει επιλέξει, τα μάτια της ξέρουν, το κορμί της γνέφει, τα χείλη της δεν τολμούν να μιλήσουν… γνωρίστηκαν στο Ωδείο… ερωτεύτηκαν με την πρώτη ματιά… αγαπήθηκαν με το πρώτο τυχαίο άγγιγμα… χημεία… ηλεκτρισμός… πώς να το ομολογήσει; Φοβάται τόσο πολύ τον πατέρα της!

Το περίγραμμα της εποχής αποκαλύπτεται μέσα από τα εναπομείναντα στολίδια της παλιάς Αθήνας, το Savoir Vivre, τις ιπποτικές υποκλίσεις, τα χειροφιλήματα, καθώς και τα όμορφα κορίτσια που επιμένουν να βολτάρουν στο βασιλικό κήπο χρησιμοποιώντας γαλλικές ή γαλλίζουσες λέξεις ως ένα κώδικα αναγνώρισης της καλής κοινωνίας…    "Μαμζέλ, Μερσί, Ορεβουάρ" και η μόδα επιβάλλει τα σύγχρονα εστιατόρια της πρωτεύουσας να διαθέτουν πίστα στις υπηρεσίες τέρψης της υψηλής πελατείας. Μια τέτοια βραδιά, με εκλεκτό φαγητό, φίνο κρασί, ποιοτική μουσική η Δίδα Μαργαρίτα συνοδευόμενη από την οικογένεια της σε ένα κοσμικό εστιατόριο γιορτάζουν τα γενέθλια της.  Ο Monsieur Antoine, ο έρωτας της, τους έχει ακολουθήσει… δεν χάνει ευκαιρία… τους διακόπτει διακριτικά, συστήνεται, εκφράζει το θαυμασμό του και ζητάει την άδεια του πατέρα της για να χορέψει μαζί της… έτσι κι έγινε…. πώς να αρνηθεί κανείς σε έναν κούκλο ευγενή, γόνο αριστοκρατίας; Η καλή φήμη της οικογενείας του προηγείται της παρουσίας του… Τι τύχη να σμίξουν οι δυο οικογένειες! Ο γάμος της χρονιάς έγινε σε τέσσερις μήνες! Τι ζευγάρι ταιριαστό! Λες και ο ένας ήταν φτιαγμένος για τον άλλο… Η αγάπη τους άνθησε, ο έρωτας τους καρποφόρησε κι έδωσε δυο παιδιά! Τι χαρά! Τι ευτυχία! Όμως οι μοίρα είχε άλλα σχέδια… 1919, μια αρρώστια, ένας θάνατος χωρίζει για πάντα τα κορμιά της Μαργαρίτας και του Antoine… Τα εννέα αυτά χρόνια που έζησαν μαζί, έγιναν αιώνας στην καρδιά της Μαργαρίτας και η ψυχή της χορτάτη έζησε με ευγνωμοσύνη και τιμή μέχρι τα βαθιά της γεράματα… η αγκαλιά της χόρτασε εγγόνια, δισέγγονα και η καρδιά της ξεχείλισε αγάπη...     

Για να δούμε όμως σε γενικότερες γραμμές τι «σκανδαλιές» κρύβει η για τον αναπτυγμένο κόσμο. 1909: Συλλαμβάνεται η Αυστραλή Annette Kellerman στις Ηνωμένες Πολιτείες γιατί φορούσε ένα χαλαρό Deux Pièces κομμάτι ύφασμα. Ακριβώς έναν χρόνο μετά, το 1910, αυτό το «χαλαρό» σύνολο, που ωστόσο προστάτευε τις καμπύλες των γυναικών από την κοινή θέα,  έμελλε να γίνει γενικά αποδεκτό ως το πρέπον γυναικείο μαγιό της εποχής.  Την ίδια εποχή ιδρύεται η γνωστή μέχρι και σήμερα εταιρεία μαγιό και αξεσουάρ θαλάσσης, «Jantzen», από τους Carl Jantzen, John Zehntbauer και C.R. Zehntbauer.   Μέσα στη δεκαετία επικρατεί η τάση, το μαγιό να γίνει λιγότερο πολύπλοκο και ελαφρύτερο. Μην χαίρεστε, διότι η μόνη αλλαγή είναι ότι η ποδιά καταργείται, αλλά παραμένει ο χιτώνας που καλύπτει το σώμα από πάνω ως κάτω και φοριέται ακριβώς πάνω από τη φόρμα - σορτς. Οι χοντρές και ψηλές κάλτσες, απαραίτητο αξεσουάρ, καλύπτουν το πόδι κάτω από το χιτώνα, μέχρι το ρεβέρ του σορτς.  Λίγο αργότερα, η πιο προχωρημένη έκδοση του μαγιό επιβάλλει βικτοριανή φούστα κολύμβησης και παντελόνι γυμναστικής. Έστω και με αυτό το κουστούμι θαλάσσης οι γυναίκες χαίρονται και απολαμβάνουν την πρώτη ετήσια "Ημέρα μαγιό" που πραγματοποιήθηκε στις 16 Μαΐου 1916 στο Madison Square Garden. Η έννοιες «αναψυχή» και «ελεύθερος χρόνος» κυριαρχούν στον πολιτισμένο κόσμο και γίνονται απαραίτητο συστατικό του καλού και παραγωγικού τρόπου ζωής.


Χρονικό σημείο κορύφωσης του ευρωπαϊκού μιλιταρισμού είναι το 1910. Τότε εφευρίσκεται το ανοξείδωτο ατσάλι και κατασκευάζονται τα πρώτα στρατιωτικά τανκς. Η δεκαετία που ακολουθεί στιγματίζεται από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μια σειρά δολοφονιών, αμφιλεγόμενες συνθήκες, τη γήρανση μοναρχιών, την κατάρρευση των τελευταίων σύγχρονων αυτοκρατοριών, επαναστάσεις, έντονο μεταναστευτικό κλίμα, ηθικό και οικονομικό χάος. Ελλάδα: Α΄  Βαλκανικός πόλεμος. Β΄ Βαλκανικός πόλεμος. Η Ελλάδα διπλασιάζεται εδαφικά και πληθυσμιακά. «Επιστρέφουν» στην Ελλάδα η Ήπειρος, η Μακεδονία, τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και η Κρήτη. Α΄  Παγκόσμιος πόλεμος ανάμεσα στην Αντάντ και τις κεντρικές αυτοκρατορίες. Μετά τον εθνικό διχασμό η Ελλάδα πολεμά στο πλευρό της Αντάντ, κερδίζει τον πόλεμο και παίρνει πίσω τη Δυτική Θράκη, την Ίμβρο, την Τένεδο και την περιοχή της Σμύρνης. Τραγική ειρωνεία, αν σκεφτεί κανείς ότι λίγο αργότερα το κακό ελληνικό σαράκι με λανθασμένους χειρισμούς έχασε τη Σμύρνη και μαζί της τον ένδοξο ελληνισμό της Μ. Ασίας…

Ακόμα κι αν ο 20’ς αιώνας άνοιξε με αίμα, τα λαμπρά μυαλά συνέχισαν να δημιουργούν ιστορίες ελπίδας και οι εραστές της ευτυχίας δεν έπαψαν να προσφέρουν ευκαιρίες χαράς και νότες πολιτισμού.  Από τον Albert Einstein και τη Θεωρία της Σχετικότητας, στο πρώτο Σταυρόλεξο, στην βασιλεία του Ταγκό και της Jazz δυναστείας, στο πέρασμα από την Art Nouveau στην Art Deco

Παρά τον φόβο και την εξαθλίωση, οι λιγότερο ασθενείς της εποχής, έχουν την τύχη να διαβάζουν κορυφαία βιβλία της όπως «Οι Δουβλινέζοι (James Joyce), Πυγμαλίων (George Bernard Shaw) και Θάνατος στη Βενετία (Thomas Man)», να τραγουδούν και να ακούν τα δημοφιλή τραγούδια της δεκαετίας, όπως «Some of These Days (Sophie Tucker), When Irish Eyes are Smiling (Chauncey Olcott), Tiger Rag (The Original Dixieland Jazz Band) και Swanee (Al Jolson)», να βλέπουν, να παρακολουθούν, να συγκινούνται και να απολαμβάνουν μοναδικά ασπρόμαυρα φιλμ βουβού κινηματογράφου όπως «Oliver Twist (Nat C. Goodwin, Vinnie Burns), 20.000 Leagues Under the Sea (Elmer Booth, Lilian Gish), Gertie the Dinosaur (Winsor McCay, George McManus), Les Vampires (Musidora, Édouard Mathé), Male and Female (Thomas Meigan, Theodore Roberts), L’ Inferno (Salvatore Papa, Arturo Pirovano), The Perils of Pauline (Pearl White, Crane Wilbur), The Tramp (Charlie Chaplin), Broken Blossom (Lillian Gish, Richard Barthelmess), The Birth of Nation (Lillian Gish, Mae Marsh) και Intolerance (Lillian Gish, Spottiswoode Aitken)».

Πέρα από τον Ελληνικό πόνο και την πίκρα που ακόμα και σήμερα φωλιάζει σε πολλές ελληνικές καρδιές, η δεκαετία το 1910 -1920 μας έκανε υπερήφανους μέσα από το έργο ταλαντούχων δημιουργών. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον Μανώλη Καλομοίρη, λαμπρό μουσικοσυνθέτη, ιδρυτή της Εθνικής Μουσικής Σχολής, δάσκαλο του δημοτικού τραγουδιού, που μας χάρισε πολλά μουσικά έργα (τραγούδια, όπερες, συμφωνίες, κονσέρτα). Αλλά και τη Ρεμπέτικη μουσική ή αλλιώς το Ρεμπέτικο, το ελληνικό αστικό, λαϊκό τραγούδι που εξελίχθηκε κυρίως στα λιμάνια ελληνικών πόλεων όπου ζούσε η εργατική τάξη (Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Βόλο) και στη συνέχεια πέρασε και σε άλλα αστικά κέντρα όπου ζούσε Ελληνισμός (Σμύρνη, Κωνσταντινούπολη). Για εσάς που θέλετε να απολαύσετε τα πρώτα του σκιρτήματα σας προτείνω να ξεκινήσετε από την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΣΤΟΥΔΙΑΝΤΙΝΑ με το τραγούδι «Απονιά», να πάτε στον Παναγιώτη Τούντα και το τραγούδι «Δε σε Θέλω πια» και από εκεί στο Γιώργο Κατσαρό Θεολογίτη και τα τραγούδια «Η Κακούργα Έλλη» και «Ελληνική Απόλαυσης».

Κλείνοντας την ιστορία μας και για αυτή την εβδομάδα, ένα όνειρο μοιράζομαι μαζί σας… αμέτρητοι Charlie Chaplin γυρνούν τον κόσμο με καθαρή ψυχή, αγνές προθέσεις κι ένα τριαντάφυλλο στο στόμα… σβήνουν τις σύγχρονες δυναστείες οικονομικών δυναστών και φέρνουν ίσες ευκαιρίες, ειρήνη, αγάπη, ευδαιμονία, προκοπή. Τέλος, για εμένα φυλάω με αγάπη περισσή το αξέχαστο «Τίκι τίκι τακ» (Γιάγκος Ψαμαθιανός) και με θέρμη σας φωνάζω αφήστε τις καρδιές σας ανοιχτές και γαλαντόμες, χαρά να δώσουν και να λάβουν!  Au revoir & à bientôt!

Σας φιλώ,
Σίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά
Company Executive – Συγγραφέας

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε 01/10/2012 στο www.neopolis.gr