Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

Φέτος, Θα Στολίσω Τάρανδο!


Εδώ και 11 μήνες έχω δοκιμάσει τα πάντα, αλλά τίποτα! Τι κι αν έκανα ολική αποτρίχωση; Πήγα σε spa, έκανα μασάζ, κόντρα μασάζ, πίλινγκ σε όλο το σώμα, πασαλείφθηκα με σοκολάτες, έβαλα σαντιγί και καυτές πέτρες, μπάνια με αιθέρια έλαια, μαθήματα χορού, pilates, τεχνικές στριπτίζ… κατέγραψα πόζες ατελείωτες… μέχρι και τα μπαλκόνια μου φούσκωσα… έφτιαξα κορμάρα!  Τι τα ζυγωματικά μου τόνωσα, τα σαρκώδη χείλια μου, έκανα μεσοθεραπεία, δερμοαπόξεση, botox, υαλουρονικό…! Τι extensions έβαλα, έκανα τα μαλλιά μου μπούκλες! Τι ρούχα άλλαξα! Τι κι αν φόρεσα sexy εσώρουχα! Τι κι αν δοκίμασα σαγηνευτικά αρώματα, μεθυστικές κρέμες σώματος! Στρας, κουδουνάκια, μεταξωτά σεντόνια, ερωτική μουσική, θανατηφόρα κοκτέιλ… ψέκασα τα δωμάτια με πατσουλί και σανταλόξυλο! Τι μαγικά φίλτρα αγόρασα, σταγόνες στο φαγητό έβαλα, βότανα έβρασα… όλα τα έκανα, όλα, όλα για χάρη του! Κι εκείνος τίποτα! Τίποτα απολύτως!

Όλη μέρα, κάθε μέρα με το που επιστρέφει από το γραφείο, κάθετε αποχαυνωμένος μπροστά σε μια οθόνη, πότε αυτή του pc, του laptop, του android, του ipad, του iphone, της τηλεόρασης και πάει λέγοντας! Οθόνη στο φαγητό, οθόνη στο ποτό, στην τουαλέτα, στο κρεβάτι… οθόνη παντού! Εμένα ούτε που με κοιτάει! Γδυμένη ή ντυμένη, για εκείνον το ίδιο κάνει! Διαβάζει μανιωδώς ότι πολιτικό και παραπολιτικό blog υπάρχει, παίζει το ένα παιχνίδι μετά το άλλο, τριγυρνάει σε όλα τα social media, δοκιμάζει ηλίθιες εφαρμογές, κάνει τσίου, ποστάρει εξυπνάδες, like εδώ, like εκεί, αυθαίρετα endorsements, τυχερά παιχνίδια, θρίλερ, αθλητικά… Ταινία τρόμου έγινε η ζωή μας! Έτσι και κάνω να τον αγγίξω, φωνάζει πως τον τρόμαξα… ήταν τόσο απορροφημένος! Σαν κάνω να του μιλήσω, περιμένω ώρες να μας «συνδέσουν»! Μέχρι να έρθει στη γη από το υπερπέραν που βρίσκεται έχω ξεχάσει ότι ήθελα να πω! Α, και το καλύτερο… δεν θέλει να βγαίνουμε! Δεν έχει όρεξη να δει φίλους, γνωστούς, συγγενείς, παρέες! Βαριέται τα πάντα, όλα! Κι όταν πρέπει να μιλήσουμε σοβαρά…. Θα αστειεύεστε βέβαια! Ε, τότε γίνεται τις κακομοίρας! Κουβέντα και καυγάς, καυγάς και κουβέντα!

Τι κι αν κάνω υπομονή! Τον φροντίζω, τον περιποιούμαι, τον δικαιολογώ, μήπως είναι μια φάση – θα περάσει, τον χαϊδεύω, τον πασπατεύω, τον ξεσηκώνω… εκείνος ακλόνητος, σε πλήρη νάρκη! Επιλόχεια κατάθλιψη να ήταν, θα είχε περάσει! Είμαι γυναίκα και είναι άντρας. Απαιτώ μια φυσιολογική ζωή! Θέλω να νιώθω ποθητή! Υπάρχω! Μου αξίζει προσοχή, φροντίδα, έρωτας, αγάπη, πάθος, σεξ! Την αγαμία δεν την επέλεξα και δεν την αντέχω! Καλά, εκείνος πως μπορεί; Φιόγκους δένει; Στον τοίχο χτυπιέται; Βρε, μπας και βαρέθηκε και φοβάται να το πει; Ε, λοιπόν θα τον διευκολύνω!

Σε ένα μήνα Χριστούγεννα. Αυτή την εποχή του χρόνου πραγματικά τη λατρεύω! Δεν πάει άλλο! Αύριο θα του μιλήσω έξω από τα δόντια! Και ή που θα τον στολίσω φέτος τάρανδο γιορτινό, με τα κουδούνια, τα λαμπάκια, τα στολίδια, τις τρέσες, τις γιρλάντες, τα πλουμίδια του και θα τον βάλω εκεί που του ταιριάζει, έξω από την πόρτα δηλαδή,  ή που θα τα πούμε όλα από την καλή και την ανάποδη και θα τα συμφωνήσουμε μια και καλή, για πάντα!

Σίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά
Company Executive – Συγγραφέας


Το παρόν κείμενο δημοσιεύθηκε 26.11.2012 στο www.neopolis.gr