Κυριακή, 12 Αυγούστου 2012

Καλοκαιρινές Τρύπες!


Δεν θέλω να βλέπω τη νεολαία βαριεστημένη να λιώνει στις πολυθρόνες της παραλιακής, από το ένα bar-café στο άλλο… Δεν θέλω να βλέπω τη νεολαία πασαλειμμένη και φτιασιδωμένη να ψήνεται στον ήλιο, αγκυλωμένη στις βρώμικες ξαπλώστρες των beach bars… Θέλω δράση, περιπέτεια, εμπειρίες, ανεξαρτησία! Προχθές σερφάροντας στο διαδίκτυο έπεσα πάνω σε μια «άσπρη» τρύπα αισιοδοξίας, μια φωτεινή ανακοίνωση μεσούσης της μοχθηρής ανεργίας στη χώρα μας: «Όσοι φοιτητές δεν θέλουν να κάνουν «καλοκαιρινές διακοπές για πάντα», μπορούν να αναζητήσουν εργασία για την τουριστική περίοδο καλύπτοντας το 1/3 των ετήσιων εξόδων για τις σπουδές τους, αποκτώντας εργασιακή εμπειρία. Συνδυάζοντας διακοπές και δουλειά, κυρίως σε Ελληνικά νησιά, οι περισσότερες θέσεις προσφέρουν μηνιαίες αμοιβές από 750 έως 1.400 Ευρώ». Αυτό είναι! Αδράξατε την ευκαιρία!

Έπειτα ήρθε το email του Δημήτρη και της Χρυσής… φοιτητές, αδέλφια, με γονείς δασκάλους, πήραν φέτος τη μεγάλη απόφαση να μαζέψουν λεφτά για να μπαλώσουν τρύπες το χειμώνα… Δουλεύουν σερβιτόροι σε privé beach bar αιγαιοπελαγίτικου ξενοδοχείου. Δυνατή επιχείρηση, καλό reference, ωραίο περιβάλλον εργασίας, εξασφαλισμένη διαμονή και διατροφή εντός, ικανοποιητική αμοιβή σε ένα από τα ομορφότερα ελληνικά νησιά! Δηλώνουν ευχαριστημένοι, αλλά ταυτόχρονα εκφράζουν παράπονα για την μειοψηφία των ελληναράδων πελατών που δεν έχουν ίχνος σεβασμού.
Όλο το προσωπικό είναι ντυμένο με αέρινα άσπρα ρούχα, άλλα λινά και άλλα βαμβακερά, τα οποία αγκαλιάζουν το σώμα, προστατεύουν από τον ήλιο και αφήνουν το καλοκαιρινό αεράκι, όποτε φυσά, να δροσίζει το κορμί.  Η Χρυσή και ο Δημήτρης είναι όμορφοι και καλοφτιαγμένοι, μα πάνω από όλα ευγενικοί, τίμιοι και εργατικοί.

Οι πελάτες όμως έχουν άλλη άποψη. Όταν η Χρυσή διασχίζει τους διαδρόμους ανάμεσα από τις ξαπλώστρες και τα τραπέζια για να σερβίρει ή να πάρει παραγγελία, τα πεινασμένα και εξαθλιωμένα μάτια των ανδρών τη γδύνουν στη στιγμή. Νιώθει τις διεσταλμένες κόρες να καρφώνονται στο στήθος της και αδίστακτα να αναζητούν τις ρώγες των μαστών της για να γαντζωθούν… Όρθια αυτή, ξαπλωμένος ο πελάτης, της μιλάει δίχως να την αντικρίζει κατάματα… ο αυχένας του ασάλευτος, ψάχνει μόνο για τη βουβωνική της χώρα… Σκύβει να φτιάξει το τραπεζάκι ανάμεσα στις ξαπλώστρες η Χρυσή, ο πελάτης κάνει να σηκωθεί, να βοηθήσει και ευθύς ένα αδέσποτο χέρι, αρπακτικό διαπερνάει τα οπίσθια της…  Έξω από το bar η Χρυσή αναμένει να ετοιμαστεί η επόμενη παραγγελία, εκεί συνήθως στριμώχνονται πελάτες, πίνουν και συζητούν, λες και δεν υπάρχει αρκετός χώρος, πάντα κάποιος ξαναμμένος περνάει κολλητά δίπλα της, δήθεν με δυσκολία, τρίβοντας το πέος του πάνω της… Μάτια αχόρταγα, αρσενικά, ψάχνουν επίμονα μια τρύπα που θα τους οδηγήσει στη σάρκα… Οι προτάσεις για πονηρά ραντεβού και τα αισχρόλογα με σεξουαλικά υπονοούμενα παίρνουν και δίνουν….  

Όταν ο Δημήτρης κινείται στην παραλία και στο bar για να σερβίρει ή να πάρει παραγγελία, νιώθει γυναικεία βλέμματα να ακτινογραφούν το κορμί του, δίνοντας έμφαση στους όρχεις, στο στέρνο και στα οπίσθια … Γυναίκες όλων των ηλικιών εκδηλώνουν το ενδιαφέρον τους προσφέροντας του αντηλιακή προστασία για το σώμα, ιαματικό νερό για την κάψα στο πρόσωπο, ένα ποτήρι San Pellegrino για να δροσιστεί ο ουρανίσκος… άλλες πάλι, μπρούμυτα στην ξαπλώστρα,  του ζητούν να τις βοηθήσει ανοίγοντας το πάνω μέρος του μαγιό τους για να μην κάνουν σημάδι… ενίοτε οι μοναχικές, προφασιζόμενες αδυναμία κινήσεων, τον παρακαλούν να αλείψει λίγο λάδι στην πλάτη τους… ορισμένες, επιτηδευμένα προσπαθούν να πιάσουν κουβέντα μαζί του, με ερωτήσεις περί ανέμων και υδάτων… και πως τυχαίνει η μια μετά την άλλη να χάνουν πάντα κάτι στην άμμο και να ζητούν βοήθεια με ανέμελη διάθεση… η κοιλιά μέσα, το στήθος σε υπερέκταση, ο πωπός τουρλωτός πάει και έρχεται και όλως τυχαίως γλιστράει η τιράντα από το μαγιό και σε κοινή θέα προβάλλει ο μαστός… Τα καλέσματα για ποτό, φαγητό, βραδινό μπάνιο στη θάλασσα διαδέχονται το ένα το άλλο… Πονηρά, γυναικεία, μυαλά αναζητούν διακαώς την αφορμή που θα βουλώσει με ηδονή τις τρύπες του πόθου…

Κυρίες και κύριοι, έλεος!  Το ρεζιλίκι σας δεν έχει όρια! Ας αφήσουμε την κάθε Χρυσή και τον κάθε Δημήτρη να κάνουν ανενόχλητοι τη δουλειά τους… Ας  σεβαστούμε ιδιαίτερα τέτοιου είδους εποχικές εργασίες, όπου η θέση των εργαζομένων είναι πολύ λεπτή, διότι αφενός «ο πελάτης έχει πάντα δίκιο και είναι η ψυχή της επιχείρησης» και αφετέρου «money talks» για την επιβίωση όλων.  Από την άλλη, η Χρυσή και ο Δημήτρης είναι νέοι και ωραίοι, αυτοί επιλέγουν τους συντρόφους τους και ζουν τον έρωτα όπως και όποτε τους αρέσει! Πραγματικά χαίρομαι για τη δύναμη του χαρακτήρα και την επιλογή τους.

Φοιτητές υπάρχουν πολλοί… προκομμένοι όμως…. Αυτοί ξέρουν! Αν δεν θέλετε να κάνετε τρύπες στο νερό, βρείτε κι εσείς ευκαιρίες εργασίας και τρυπώστε! Δυσκολίες και κακώς κείμενα υπάρχουν παντού. Τρόπους βρίσκουμε για να τα ξεπερνάμε! Μην πτοείστε! Αναμένουμε τις προσωπικές σας εμπειρίες στο email sissy.sigioultzi.rouka@gmail.comΝα περνάμε όλοι υπέροχα!

Sissy Sigioultzi-Rouka